Razem dla bezpieczeństwa w sieci – podsumowanie szkolnych inicjatyw

W tym roku nasza szkoła aktywnie włączyła się w działania związane z Europejskim Miesiącem Cyberbezpieczeństwa, realizowanym w Polsce przez NASK – Państwowy Instytut Badawczy. Uczestniczyliśmy w projektach edukacyjnych „Bezpieczni w sieci” oraz CyberMoc, których celem jest podnoszenie kompetencji cyfrowych uczniów i nauczycieli oraz kształtowanie świadomych i bezpiecznych zachowań w Internecie. W ramach tych inicjatyw zaangażowaliśmy się m.in. w tworzenie materiałów edukacyjnych, poznawanie zasad ochrony prywatności, bezpieczeństwa haseł oraz przeciwdziałania zagrożeniom takim jak phishing czy hejt online.

Dodatkowo szkoła uczestniczy w projekcie OSEhero – największej ogólnopolskiej inicjatywie dotyczącej bezpieczeństwa w sieci, która wspiera nauczycieli i specjalistów szkolnych w rozwijaniu wiedzy i dobrych praktyk cyfrowych. Uczestniczymy także w ogólnopolskim programie edukacyjnym Fundacji Digital University Be.Net, której celem jest wsparcie edukacji cyfrowej, medialnej oraz edukacji z zakresu doradztwa zawodowego. Wymienione programy systematycznie poszerzają wiedzę i udostępniają materiały edukacyjne w zakresie nowoczesnych technologii, sztucznej inteligencji, cyberbezpieczeństwa.

Dzięki wszystkim tym działaniom dokładamy swoją cegiełkę do budowania świadomego i odpornego społeczeństwa, w którym troska o cyberbezpieczeństwo staje się codziennością.

Podsumowanie lekcji - CyberMoc – Bezpieczny Internet

Październik to Europejski Miesiąc Cyberbezpieczeństwa. W tym czasie wiele mówi się o ochronie danych, bezpiecznym korzystaniu z internetu czy odpowiedzialności w sieci. Ale choć październik dobiegł końca, jedno jest pewne — o problemie hejtu powinniśmy mówić głośno przez cały rok. Bo hejt nie znika z końcem miesiąca. On nadal rani, niszczy i dotyka coraz więcej osób — także wśród nas, młodych ludzi.

Żyjemy w czasach, w których słowo ma ogromną moc. Wystarczy kilka kliknięć, aby dotrzeć do setek, tysięcy, a czasem nawet milionów ludzi. Niestety, równie łatwo jak dobro i wsparcie, możemy przekazać innym coś znacznie bardziej niebezpiecznego — hejt.

Hejt to nie krytyka. Krytyka może być konstruktywna — pomaga się rozwijać, pokazuje błędy, ale robi to z szacunkiem. Hejt natomiast rani. Odbiera wiarę w siebie. Niszczy to, co najcenniejsze — poczucie własnej wartości i zaufanie do drugiego człowieka.

W ramach projektu, w którym wzięliśmy udział - CyberMoc - uczniowie szkoły zastanawiali się, dlaczego młodzież hejtuje. Odpowiedzi były różne, ale niestety bardzo prawdziwe.

Hejt pojawia się dla zabawy, dla żartu, czasem dla poniżenia kogoś lub by go obrazić. Bywa też, że ktoś chce zniszczyć drugą osobę psychicznie, kierując się zazdrością, nienawiścią czy innymi poglądami.

Często to również presja grupy — bo inni tak robią, więc trudno się sprzeciwić.

Niektórzy hejterzy ukrywają się za anonimowością — wydaje im się, że skoro nikt nie zna ich nazwiska, to mogą pisać, co chcą. A bywa też tak, że ktoś hejtuje, bo sam ma niską samoocenę albo problemy z samym sobą.

W internecie łatwo zapomnieć, że po drugiej stronie ekranu też jest człowiek — ktoś, kto czuje, ma emocje, marzenia, słabości. Jedno obraźliwe zdanie może wywołać w kimś łzy, niepokój, a czasem nawet tragedię. A przecież wszyscy chcemy żyć w świecie, w którym panuje szacunek i zrozumienie.

Dlatego właśnie warto zatrzymać się, zanim napiszemy komentarz. Zastanowić się, czy to, co chcemy powiedzieć, naprawdę coś wnosi. Czy buduje, czy niszczy. Bo słowa mają moc – mogą zranić, ale mogą też leczyć.

Kiedy jesteś świadkiem hejtu, masz kilka możliwości:

Możesz nie przejmować się nim i nie dokładać swojej cegiełki do nienawiści.

Możesz zgłosić sytuację na policję lub powiadomić dorosłych – wychowawcę, nauczyciela, rodziców.

Możesz zablokować osobę obrażającą albo zgłosić komentarz w mediach społecznościowych.

Ale najważniejsze – możesz zareagować z empatią. Napisać coś wspierającego, porozmawiać z osobą, która została zaatakowana, obronić ją, wesprzeć na duchu.

Czasem jedno słowo otuchy znaczy więcej niż tysiąc słów nienawiści. Nie walczmy z hejtem hejtem. Odpowiadajmy dobrem, empatią i odwagą. Odwagą, by stanąć w obronie kogoś, kogo się obraża. By powiedzieć „stop” – nawet wtedy, gdy inni milczą.

Warto też zwrócić uwagę hejterom – spokojnie, ale stanowczo. Pokazać, że ich zachowanie nie jest śmieszne ani akceptowalne. A jeśli nie czujesz się na siłach, po prostu ich zignoruj – bo hejt często żywi się uwagą. Im mniej reakcji, tym szybciej gaśnie.

Nie dajmy się wciągnąć w spiralę nienawiści. Internet nie musi być miejscem pełnym złości, wyśmiewania i krytyki. Może być przestrzenią wsparcia, rozwoju, wymiany myśli i dobra — jeśli tylko my tego chcemy.

Dlatego właśnie apeluję do każdego z nas: zanim coś napiszesz, pomyśl. Zastanów się, czy twoje słowa budują, czy ranią. Bo słowa mają ogromną moc — mogą kogoś zniszczyć, ale mogą też podnieść na duchu, dać siłę i nadzieję.

Każdy z nas ma wpływ na to, jak wygląda nasze otoczenie — szkoła, internet, świat. Jeśli wybierzemy życzliwość, zrobimy pierwszy krok do tego, by hejt przestał mieć znaczenie. A jeśli nauczymy się być dla siebie życzliwi tutaj, w internecie, to świat wokół nas naprawdę stanie się lepszy.